سکوت یا سخن؟

 

وزير بازرگاني  روز گذشته در برابر این سوال که شاهد افزايش 15 تا 17 درصدي قیمت انواع كالاهاي هستيم و به نوعي وزارت بازرگاني با سكوت خود چراغ سبزي را در اين زمينه نشان داده است ، به شدت تاکید کرد: من سكوت وزارت بازرگاني را قبول ندارم.

به این ترتیب حالا این سوال پیش آمده که اگر وزارت بازرگانی سکوت نکرده ، پس چه کرده است؟راستش وزارت بازرگانی نه تنها سکوت نکرده ، بلکه خیلی هم حرف زده است . مثلا همین جناب وزیر با همین شدت تاکید کرده بود : "هيچ گونه تغيير قيمتي در سال 90  پذيرفته نيست". بعد از او ، رئيس سازمان تعزيرات حکومتيبا همین شدت گفته بود :" البته اين که تصور شود هيچ افزايش قيمتي نداشته باشيم، اشتباه است". سپس رئيس سازمان بازرگاني استان تهران با همین شدت گفت:" اگر افزايش قيمتي هم باشد، محسوس نخواهد بود". آنگاه معاون وزير بازرگاني با همین شدت ادامه داد : "اگر تغييرات قيمتي به دليل تغييرات قيمت جهاني رخ دهد، براي آن تصميم گيري خواهد شد".

می بینید که نه تنها سکوت نبوده ، بلکه قدم به قدم درباره گرانی ها اظهار نظر در راستای آماده سازی مردم برای مواجهه با این گرانی ها صورت گرفته است.

حالا با این تفاصیل ، باید پرسیدکه پس خبرنگاری که این سوال را پرسیده ، اشتباه کرده ؟ باز هم باید به شیوه مسئولان محترم با شدت تاکید کرد : نخیر ! منظور خبرنگار از "سکوت " به معنای این بوده که وزارت بازرگانی هیچ اقدام موثر و قابل توجهی در مقابل گرانی ها انجام نداده  بوده اما خوب ، این را من وشما و آن خبرنگار می فهمیم و نباید توقع داشت که همه متوجه منظور آن خبرنگار بشوند !

پس بهتر است با دقت بیشتری با وزارت بازرگانی سخن بگوییم : برادران عزیز ! لطفا در مقام حرف سکوت کنید ! ما در مقام عمل از شما انتظار عدم سکوت داریم!