حافظه تاریخی
حافظه تاریخی
13 تیرماه 1385 : داستان احمدی نژآد و فوتبال
الهام : احمدی نژاد برای اولین بار به عنوان رئیس جمهور به دروازه فوتبال گل زد
گروه سیاسی – محمدحسین روانبخش: غلامحسین الهام در سالهای اولیه دولت محمود احمدی نژاد وظیفه سخنگویی دولت را به عهده داشت ولی نشان داد که از اخبار دولت عقب است و بارها در برابر خبرنگارن موضوعی را تکذیب کرد که واقعیت داشت و او از آن خبر نداشت ؛ در عوض تعریفها و تمجیدهایی که او از احمدی نژاد می کرد ، بسیار جالب و دست اول بود ! در آن روزها که همسر الهام ، فاطمه رجبی ، کتاب « احمدی نژاد ، معجزه هزاره سوم » را نوشته بود و می خواست او را بیش از پیش به جهانیان معرفی کند ، در 13 تیر ماه 1385 ، الهام وجه دیگری از شخصیت احمدی نژاد را به خبرنگاران اعلام کرد : اینکه محمود احمدی نژاد برای اولین بار به عنوان رئیس جمهور به دروازه فوتبال گل زد!
احمدی نژاد اگر چه بیش از هر رئیس دولت دیگری به فوتبال علاقه دارد اما متاسفانه در این زمینه همشانس زیادی نداشته است و حداکثر افتخاری که برای فوتبال ایران در دولتهای او به دست آمده ، همان است که الهام با افتخار بیان کرد ! اگر در دوران دولت سید محمد خاتمی ، دو بار تیم ملی فوتبال ایران ، مجوز حضور در جام جهانی را به دست آورد ، در عوض در دولتهای احمدی نژاد تیمهای ملی فوتبال کشور هیچ گاه نتوانستند شایستگی فوتبال ایران را به نمایش درآورند! تیم ایران در جام جهانی نمایش ضعیفی داشت و پس از آن هم نتوانست به المپیک یا جام جهانی راه یابد و حتی در بازیهای آسیایی نیز موفقیتی کسب نکرد . آنچه الهام ، آن را با افتخار بیان کرد در واقع مربوط به حضور احمدی نژاد در سال اول ریاست جمهوری اش در تمرینات تیم ملی فوتبال برای حضور در جام جهانی است که وی پس از قدری توصیه های فنی به بازیکنان فوتبال ، چند ضربه پنالتی به دروازه بان تیم ملی زد که بعضی از آنها گل شد و افتخار آفریده شد!
در طول این سالها نزدیکترین یاران احمدی نژاد از حوزه های مختلف به حوزه ورزش و بالاخص فوتبال اسباب کشی کردند تا بتوان از این ورزش پر طرفدار استفاده بهینه کرد. محمد علی آبادی ، سعید لو و رویانیان . با این حال فوتبال ایران روز به روز عقب تر می رود ، تا جایی که پنج سال پس از گل زدن احمدی نژاد به دروازه فوتبال ، در بهمن سال گذشته محمود احمدی نژاد در دیدار از یک روزنامه ورزشی، سخنان نسبتا مهمی در مورد فوتبال ایران بیان کرده و تهدید کرد که تغییرات مهمی در فدارسیون فوتبال کشور انجام می شود! وی در آن تاریخ با بیان اینکه از شرایط کنونی فوتبال ایران راضی نیستم ، گفت: باید كارهاي خوب را تقويت كنيم و كارهاي بد را كنار بگذاريم. به اعتقاد من تنها مشكل فوتبال پولهاي هنگفت و زياد نيست بلكه ميشود در كنار پولهاي زياد، خروجي بهتري از فوتبال بگيريم. نگاه من اين نيست كه پول فوتبال را خراب كرده بلكه بايد اين ورزش را مردمي كرد و اين امكان را بهوجود آورد كه تمام مردم از اين پول و از اين فوتبال استفاده كنند. اكثر مردم ما به فوتبال علاقهمند هستند و بازيها- چه باشگاهي و چه ملي- را ميبينند و نتايج را دنبال ميكنند. مردميترين ورزشي كه ميتواند 100 هزار نفر را يكجا جمع كند همين فوتبال است. بنده هم به فوتبال علاقهمندم اما از شما ميپرسم؛ آيا اين فوتبال، با مرام، تاريخ و فرهنگ اسلامي و ايراني ما سازگار است و در اين چارچوب قدم برميدارد؟ بايد فوتبال به تقويت دوستيها كمك كند و روحيه فداكاري و از خود گذشتگي را به جامعه تزريق كند و همانطور كه ملت ما در سطح جهان مطرح هستند، بازيكنان و تيمهاي ما هم در سطح جهاني بدرخشند. اين موضوعات به بحثهاي كوچك بازيكنان و خرج پول در فوتبال ارتباطي ندارد.
این سخنان احمدی نژاد اما می تواند درباره هر ورزش یا موضوع دیگری هم بیان شود و حرفهایی کلی است که درباره همه چیز گفته شده است ! در عوض احمدی نژاد بازی فوتبال را همچنان ادامه می دهد و به دروازه فوتبال گل می زند . مثلا دو سال پیش در زمانی که مردم با گرانی دست و پنجه نرم می کردند ، مورالس رئیس جمهور بولیوی به ایران آمد و با احمدی نژاد رفتند و گل کوچک بازی کردند !
یکی دیگر از اقدامات فوتبالی احمدی نژاد ، داستان رابطه ساده ای است که او با دیه گو آرماندو مارادونا ، اسطوره فوتبال آرژانتین برقرار کرده است و همین رابطه ، باعث شده بود که شایعه حضور مارادونا روی نیمکت فوتبال ایران شنیده شود !
این رابطه از بوئینس آیرس آغاز شد. از یک بازی دوستانه فوتسال میان پیرمردهای برزیلی و آرژانتینی. دیه گوی سنگین وزن اواخر سال 2006 میلادی در حاشیه این بازی ملاقاتی کوتاه را با محسن بهاروند ، کاردار ارشد سفارت ایران داشت. دیپلمات ارشد ایرانی که تا قبل از این باید تمام وقتش را صرف بحث های مربوط به اختلاف دولت های ایران و آرژانتین می گذراند ، این فرصت را بدست آورد ملاقاتی فوتبالی داشته باشد برای به کارگیری دیپلماسی عمومی. فرصتی تا اودر کنار ظرف میناکاری شده و قالیچه کوچک ابریشمی که هدیه ایران به محبوب ترین ستاره تاریخ فوتبال بود از او برای دفاعش در برنامه تلویزیونی هفتگی خود از سیاست های خارجی جمهوری اسلامی ایران تشکر کند. برنامه ای که علاقمندانی فراوان در آمریکای جنوبی داشت . دیه گو بارها در این برنامه از محمود احمدی نژاد ، فیدل کاسترو ، هوگو چاوز ، اوو مورالس و دانیل اورتگا به عنوان پیشگامان مبارزه با سیاست های استکباری نام برده بود. دیه گو هم در مقابل پیراهنش را از تنش در آورد و به دیپلمات ایرانی هدیه کرد و گفت:« من مردم ایران را دوست دارم. شما در صف اول جنگ با آمریکا هستید. احمدی نژاد مرد شجاعی است.» او همان جا برای اولین بار ابراز علاقه کرد تا دیداری با رئیس جمهور ایران داشته باشد.
مدتی بعد ، دیه گو به همراه « کوردرو» دوست مشترکش با دیپلمات ایرانی ، به سفارت ایران در بوئینس آیرس رفت و پیراهن شماره 10 تیم ملی کشورش را این بار در مراسمی رسمی تحویل مسئولان ایرانی داد تا به محمود احمدی نژاد هدیه شود. پیراهنی که امروز یکی از هدایای موزه ریاست جمهوری ایران است.
«از ابراز لطف آن جناب نسبت به ملت حق طلب و انقلابی ایران و اینجانب صمیمانه تشکر می کنم... یک بار دیگر از خدای متعال برای جنابعالی که فرد پرآوازه ای هستید توفیق خدمت به ملت بزرگ آرژانتین، و برای ملتهای آمریکای لاتین به ویژه آرژانتین ، پیروزی، پیشرفت و موفقیت مسالت دارم.» این پاسخ محمود احمدی نژاد بود به اهدای پیراهن از سوی دیه گو. پیراهن شماره 10 آرژانتین که با نام مارادونا به تاریخ پیوسته است. نامه ای که در نخستین روز کاری ایران پس از تعطیلات 13 روزه نوروزی سال 1387منتشر شد. زمانی که ستاره آرژانتینی هنوز سرمربی تیم ملی کشورش نشده بود.همان زمان سفارت ایران در بوئینس آیرس و سازمان ورزش ایران برای سفر دیه گو به تهران رایزنی کردند تا او بتواند در پایان بازی های المپیک 2008 چین سفری هم به تهران داشته باشد. حتی اسپانسری هم برای تامین هزینه های این سفر و یک بازی نمایشی در تهران پیدا شده بود اما ناکامی تلخ ورزش ایران در چین ، این برنامه را به تعویق انداخت . پس از آن هم با انتخاب مارادونا به عنوان سرمربی آرژانتین برای همیشه به فراموشی سپرده شد. مارادونا بعد از ساها تلاش برای ترک اعتیاد شدید خود ، این روزها در امارات مربیگری می کند.