شوکرانی

دوست خوب قذافی

شاعر می فرماید:" دوست آن باشد که گیرد دست دوست – در پریشانحالی و درماندگی". دهان او را باید طلا گرفت که خیلی حرف درستی زده است.این جور وقت ها است که دوست واقعی مشخص می شود والا کسی که در روزگار قدرت و خوش به حالی دوست آدم است ، خیلی معلوم نیست که دوست بماند و با یک چرخش مختصر روزگار ( که اتفاقا در این دوره و زمانه بسیار اتفاق می افتد) در صف دشمنان قسم خورده قرار بگیرد.

برای درک اهمیت این شعرو حرف های بعد از آن ، بد نیست نیم نگاهی به وضعیت معمر قذافی بیندازید که با رویارویی با مردم کشورش به چنان فلاکتی افتاده که مسلمان نشنود ، کافر نبیند! حالا دو سه روز دیگر برای پیدا کردن یک لانه موش نقلی هم مشکل دارد ...اما یک دوست خوب هست که اولین و آخرین امید قذافی است و حتی 10 روز پیش که شایعه فرار او شنیده می شد ، می گفتند که قذافی پیش او رفته است. این دوست وفادار هم کسی نیست جز هوگو چاوز!

باور نمی کنید؟ لابد فکر می کنید که این هم توطئه استکبار جهانی است؟ نخیر! دیروز شخص شخیص هوگو چاوز رئیس جمهور ونزوئلا در واکنشی متفاوت از جامعه جهانی رهبر دیکتاتور لیبی را دوست خود توصیف کرد و نسبت به دخالت نظامی آمریکا در این کشور هشدار داد.

این رئیس جمهور کاملا مردمی ! در گفتگو با تلویزیون ونزوئلا اظهار داشت: همه معمر قذافی را قاتل توصیف می کنند و از من می خواهند که واکنش نشان دهم، اما من پیش از بررسی دقیق تحولات لیبی نمی توانم حکم دهم و قذافی از گذشته های دور تاکنون دوست من بوده است.

البته چاوز راست می گوید . کشتن 2-3 هزار نفر که دلیل به هم زدن دوستی نمی شود! قطع رابطه دلیل محکم می خواهد! لابد بقیه عالم هم چیزی سرشان نمی شود که قذافی را قاتل می دانند. آفرین به این دوست وفادار که چنین محکم پشت دوستش است و برای روز مبادا می تواند آن لانه موش کذایی را در اختیار قذافی بگذارد. آدمهایی مثل معمر قذافی باید به دوستی با امثال چاوز روی بیاورند و به بقیه دنیا پشت کنند!